Mijn mannenhuishouden

(onderstaande blog schreef ik voor mijn blog op kindermusthaves.nl)

Hi! Ik ben Astrid Mostert (39) en ik zal jullie vanaf nu 1 keer per maand op de hoogte houden hoe het is om als enige vrouw tussen 4 mannen te wonen, terwijl ik heel hard probeer om mijn huis er ook nog een beetje leuk uit te laten zien. Een hopeloze missie maar er zijn dagen, dan lukt het me zowaar.


Toen ik, nu ongeveer 12 jaar geleden, zwanger was van onze eerste (Finn), was ik er van overtuigd dat hij een meisje zou zijn. Onwetend als ik was, had ik mezelf altijd als een meisjes-mama gezien. Met een beetje mazzel weet de gynaecoloog uit het ziekenhuis zich nog steeds haarfijn die mevrouw te herinneren die zo ontzettend geschokt keek toen ze hoorde dat ze een jongetje verwachte. Dat was ik dus.
En nu, 12 jaar en 3 jongens verder, woon ik in één huis met 4 mannen (12, 8 en 6 jaar en mijn oudste kind van net 38 jaar). De grapjas die dit ooit bedacht heeft, moet een ontzettend lollige bui gehad hebben, want als enige vrouw (en controlfreak) in een mannen huishouden, vereist enige aanpassing (van mijn kant, ben ik nu achter, ik wacht nog steeds op hun poging).
Ik kom er eerlijk voor uit, ik ben een controlfreak én interieurfreak. Geen handige combinatie in een huis met 4 mannen, I know. Voor mijn Instagram en mijn blogs dutchlivings  en minidutchlife fotografeer ik veel in en om ons huis. Maar wat natuurlijk niemand op mijn foto's ziet, is dat er aan bijna iedere foto wel een grote opruimbeurt vooraf gaat. Want ook al zou ik het nooit anders meer willen (mijn jongens zijn gewoon de liefste) jongens zijn nu eenmaal makkelijk in het zogenaamd opruimen van hun spullen. Als ze het niet meer in hun handen hebben, valt het volgens hun al snel onder de noemer opgeruimd, ongeacht de plek waar ze het neergegooid hebben. Dat kunnen Kaya's voetbalschoenen zijn, inclusief de zooi die er zoal van een voetbalveld mee naar huis komt. Of Jens zijn rugzak, jas, schoenen en broodtrommels en van Finn eigenlijk alles, want die is aan het puberen (alleen daarover kan ik al een boek vol schrijven). En dan heb ik het over mijn oudste kind en grote liefde Niels nog niet gehad. Die denkt dat hij opruimt, maar laat tijdens het opruimen meer rommel achter dan dat hij opruimt. En met deze bonte verzameling woon ik dus samen. Door hun is ons huis nooit helemaal opgeruimd (maar wie zijn huis wel?) maar is het er wel altijd gezellig en gebeurt er altijd wel iets. En dat is fijn, want naast fotograferen en styleren heb ik nog een hobby; blogs schrijven. Gelukkig loopt en slingert er hier in huis genoeg materiaal rond!


Wil je meer lezen en bekijken? Volg me dan op Instagram (dutchlivings en minidutchlife) en lees meer van mijn blogs op dutchlivings en minidutchlife . 

Big Boys

Als je kinderen klein zijn, kun je alles nog heerlijk bepalen voor ze. Ze trekken nog aan wat jij de avond ervoor klaarlegt, alle kleding en spullen die je voor hun koopt zijn goed, kortom; alles wat jij voor ze doet, is gewoon oké. Maar er komt een periode dat dat allemaal niet meer zo oké is. Dan lijkt het wel of juìst wat jij neerlegt, koopt of wat dan ook, bij voorbaat al niet goed is. Dat je beter niet kunt zeggen dat ze er leuk uitzien in die broek, trui, of whatever, want dat betekent direct een omkleedsessie.
Dus nu zeg ik gewoon tegen onze oudste bij alles wat pijn doet aan mijn ogen; leuk!
Dan zie ik hem twijfelen, naar boven rennen en in iets anders naar beneden komen.
Zijn kamer hebben we ooit samen ingericht, grote jongens stoer, passend bij zijn leeftijd, helemaal leuk. Toen had ik nog inspraak. Tot hij samen met mijn lief (ook skateboardfreak) op het idee kwam om al zijn oude skateboarddecks aan de muur te hangen en dat zijn surfboard op zijn kamer moest komen te staan.  

Ideetje van mijn lief en mijn oudste; alle oude decks tegen de muur.
Leuk!

 

Nog zo'n goed idee, het surfboard van de oudste op zijn kamer.
Geweldig in de zomer, zand en wax. Ontzettend fijne combi.

Redelijke doornen in mijn oog (maar ik negeer het), maar het is wel helemaal hem en zoals altijd, zijn leeftijd vooruit, niet klein te houden. Althans, dat denk je dan. Had mijn lief voor de jongste twee een hoogslaper met rieten dak en luikjes gemaakt, voor de oudste had hij een hoogslaper zonder poespas gemaakt, helemaal passend bij zijn kamer en leeftijd (dachten we). Staan de bedden eindelijk op zn plek, zegt de oudste doodleuk; pap, ik had eigenlijk ook luikjes op mijn bed willen hebben. Soms... 

De te leuk van de week

Sommige dingen zijn zo leuk, die verdienen een aparte plek,

de te leuk van de week. Zo ook deze schouw met speelkamertje.

 

Geweldig!

 

 

Little Boys Rooms

Nu kerst en oud en nieuw achter de rug zijn, kan ik het niet nalaten om al met mijn hoofd richting lente te gaan. En lente staat bij mij altijd voor verandering. Nu schuif ik in ieder seizoen met spullen door het huis (zijn ze hier in huis gek op. Not)maar met de lente op komst, krijg ik een soort nesteldrang om alles aan te pakken en het leukste wat ik dan kan verzinnen om mee te beginnen zijn de kamers van de jongens. En met 4 jongens in huis, waarvan 3 kinderen (al valt over de 4e te discussiëren) kan ik heerlijk mijn hart ophalen en heb ik door de jaren heen een lichte voorkeur voor jongenskamers ontwikkeld. Het lijkt me natuurlijk ook heel leuk om een meisjeskamer in te richten (maar dan wel zonder het bijna altijd onvermijdelijk lijkende roze van stal te halen) maar toch, jongenskamers blijven het leukst.
Nu heb ik het voordeel (ja, er zijn voordelen aan het hebben van jongens, heel veel zelfs) dat ik er twee heb in de categorie 'mama kan nog helemaal los gaan met inrichten'. De derde valt namelijk al in de categorie 'ik ben elf en heb ook een mening' en omdat skateboarden zijn sport is, krijg je dan suggesties als; 'ik wil al mijn oude skateboarddecks aan de muur' wat weer een hele andere uitdaging met zich meebrengt, qua discussie en inrichten.
Gelukkig heb ik er dus nog twee achter de hand waar ik lekker mijn eigen ding kan doen, zonder enig overleg. Nou goed dan, ik zal proberen met ze te overleggen welke kleur ze willen. Maar ik blijf beslissingsbevoegd. Tot ze op kamers gaan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Warme hoofddeksels

Als er dan al een voordeel aan de winter is, dan moet het zijn dat je, als het weer een beetje lekker tegenzit, een muts op mag.

Nu trekken sommigen zich daar niks van aan en lopen het gehele jaar met een muts op hun hoofd (zoonlief, skater en een groot deel van zijn leven mutsdragend doorgebracht) maar bij de meesten, beperkt zich dit tot de winter. Eigenlijk jammer, want er zijn wel echt heel leuke exemplaren, teveel om een beetje winter mee te vullen. Van simpele hippe beanie tot dierenkoppen en zelfs de muts met de grote ronde pompom die je vroeger écht niet op wilde, want dan liep je naar eigen mening echt voor paal,is weer hip. Gelukkig maar, kun je iedere dag een andere op. Keuze zat!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zoonlief met muts.

 

De te leuk van de week!

Sommige dingen zijn zo leuk, die verdienen een aparte plek;

de te leuk van de week. Dit bankje dus!

 

 

Lampionnenoptocht

 

Hier word je toch vrolijk van? Iedere dag een dag een feestje in de kinderslaapkamer door lampionnen in allerlei kleuren bij elkaar, of gewoon veel van één kleur. Hang er één om een lamp en de rest er vrolijk omheen. Het lijkt misschien meer een meidending, maar ook voor jongens zijn er stoere lampionnen, met de vlaggen van de wereld bijvoorbeeld. Kijk bij de betere feestwinkels of http://www.lampionwebshop.nlen je vindt er genoeg.

Ook http://www.beslist.nl/products/cadeaus_gadgets_culinair/cadeaus_gadgets_culinair_572395_573249/

heeft een heel uitgebreid assortiment.

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Huisdieren